Jego zawartość w wodzie morskiej oceniana jest na 2 ppb.
Związki chemiczne Znanych jest kilkanaście związków chemicznych polonu: tlenki i , wodorek , wodorotlenek , halogenki, np. , , siarczek PoS, sole – polonki takie jak MgPo i związki metaloorganiczne. Związki te nie mają jednak praktycznego zastosowania ze względu na gigantyczny koszt produkcji samego polonu. był używany w latach sześćdziesiątych XX wieku w ZSRR jako aktywator lakierów luminescencyjnych stosowanych w świetlówkach, później został jednak zastąpiony tańszymi zamiennikami.
Oddziaływanie na organizmy żywe Polon jest silnie toksyczny. LD50 dla polonu wynosi ok. 1 mikrograma, co czyni go około razy bardziej trującym niż cyjanowodór. Emitowane cząstki alfa z łatwością niszczą strukturę tkanek, jeśli tylko polon dostanie się do organizmu poprzez inhalację, połknięcie lub absorpcję. Polon nie przenika przez skórę, toteż znajdując się na zewnątrz ciała nie stanowi tak wielkiego zagrożenia. Izotopy polonu , i , jako produkty rozpadu radonu, w śladowych ilościach znajdują się w powietrzu wewnątrz pomieszczeń. Dodatkowe zagrożenie stwarza palenie tytoniu, do którego liści przenika polon obecny w nawozach fosforowych.