Klasyfikacja języków indoeuropejskich – podział indoeuropejskiej rodziny językowej oparty na pokrewieństwie filogenetycznym.
Główne gałęzie językowe thumb|300px|alt=Schemat blokowy. Duże prostokąty z nazwami|Schemat głównych gałęzi języków indoeuropejskich – ich pokrewieństwo filogenetyczne, historyczny podział geograficzny oraz fonetyczny podział kentum–satem W literaturze z XXI w. wyróżniane są następujące główne gałęzie języków indoeuropejskich – grupy i podrodziny:
albańska; anatolijska†Symbolem † oznaczono języki lub gałęzie językowe całkowicie wymarłe.; bałtosłowiańska – podrodzina, którą stanowią dwie grupy, bałtycka, słowiańska; celtycka; germańska; helleńska (lub greckaCzęsto w literaturze językoznawczej grupa, w której znajduje się język grecki, nosi nazwę „greckiej” (zob. ) – gdyż tradycyjnie klasyfikowano go jako jedynego jej przedstawiciela. Jednak od czasu umieszczania w obrębie owej gałęzi większej liczby języków właściwsze jest określanie jej jako „helleńskiej” (zob. ).); indoirańska – podrodzina, którą stanowią trzy grupy, indoaryjska, irańska, nuristańska; italska(†)Symbolem (†) oznaczono gałęzie lub języki zasadniczo martwe, ale zachowane w niektórych dziedzinach (jak np. łacina).