W 1963 opuścił Sandomierz i przeniósł się do Warszawy. Tam w latach 1965–1968 był redaktorem naczelnym „Teatru Ludowego”, współpracował także do 1969 z „Zielonym Sztandarem”. W 1968 ukazało się pierwsze po wojnie wznowienie Drogi przez wieś, a w 1969 tom opowiadań Nawałnica, na który złożyło się dziewięć tekstów ze skonfiskowanego w 1949 roku tomu Odmienione drogi. W 1976 roku przygotował do druku i opatrzył komentarzem opowiadania Stanisława Młodożeńca. W drugiej połowie lat 70. przygotował do druku opowiadania Romana Koseły.

Był członkiem Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki, Klubu Seniorów Ruchu Ludowego, Rady Ludowej Spółdzielni Wydawniczej. Działał w warszawskim Klubie Miłośników Sandomierza, którego był prezesem.

Śmierć Zmarł 4 lipca 1988 w Warszawie. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Katedralnym w Sandomierzu obok swojej żony Zofii z MłodożeńcówWybitne postacie regionu – Wincenty Burek, Koło Regionalne Publicznego Gimnazjum w Dwikozach..