Przedstawiciele Jako najważniejsze i najpełniejsze realizacje postmodernizmu wymienia się powieści m.in. Johna Bartha (Bakunowy faktor), Thomasa Pynchona (V., 49 idzie pod młotek, Tęcza grawitacji), Roberta Coovera, Donalda Barthelme'a, Raymonda Federmana, Jerzego Kosińskiego (Pustelnik z 69 ulicy), Ronalda Sukenicka, Kurta Vonneguta, Philipa Rotha, Richarda Brautigana, Williama Gassa, Johna Hawkesa, Williama Gaddisa, Williama Burroughsa. Ich utwory charakteryzują się przede wszystkim intertekstualnością oraz autotematyzmem i antymimetyzmem (odwołania do realnego świata występowały tylko po to, aby uwypuklić jego absurd za pomocą takich środków, jak czarny humor czy groteska). Łączono cechy literatury popularnej i wysokiej, nie dbano o spójność i wewnętrzną strukturę, bądź też stabilność tych dzieł.
W ciągu następnych lat lista nazwisk pisarzy postmodernistów była nieustannie poszerzana. Do postmodernizmu włączono: nurt literatury feministycznej, który później poszerzył się o tematykę emancypacji wszelkich grup mniejszościowych, nie tylko seksualnych (przedstawicielką jest np. amerykańska pisarka Erica Jong), latynoamerykański realizm magiczny (Gabriel García Márquez, Manuel Puig, Julio Cortázar, Jorge Luis Borges, Carlos Fuentes) czy prozę science-fiction i fantasy (Stanisław Lem, Ursula K. Le Guin, Philip K.