W 1531 w Pianowie odnotowano folwark, 10 łanów osiadłych, dwa łany sołeckie oraz brak karczmy, a także dwie zagrody, w tym jedna zagroda była opuszczona. W 1563 miał miejsce pobór od 10 łanów, od sołtysa od 2 łanów oraz od karczmy dorocznej. W 1577 pobrano podatki ze wsi Pabianowo należącej do kapituły poznańskiej. W 1580 miał miejsce pobór od 9 łanów, 4 zagrodników oraz od dwóch łanów sołeckich i jednego łana opuszczonego.
Wieś duchowna Pabianowo, własność kapituły poznańskiej, położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 14..
W przeszłości Fabianowo było wsią w gromadzie Żabikowo, do Poznania dołączono ją w 1940 roku. Do dziś dzielnica ma podmiejski charakter, częściowo znajdują się w niej też gospodarstwa rolne.
W latach 1954–1990 Fabianowo należało do dzielnicy Grunwald.
W 2000 r. utworzono jednostkę pomocniczą miasta Osiedle Fabianowo-KotowoUchwała Nr XLIX/614/III/2000 Rady Miasta Poznania z dnia 21 grudnia 2000 r.