Chłopi chcieli aby kapituła poznańska kupiła ją od dominikanek poznańskich, ponieważ jest im ona niezbędna. Poddani z Pabianowa uprawiali także wszystkie, 6,5 łana opuszczonych ról w Świerczewie i płacili za nie 6 grzywien.
W 1558 dominikanki poznańskie pozywały kapitułę poznańską, a w szczególności kanonika poznańskiego Stanisława Objezierskiego tenutariusza czyli regensa wsi kapitulnej Junikowo i Pabianowo. Pozew wniesiono z powodu zagarnięcia znacznej części wsi Rudnicze w zaroślach czyli na ostrowie o wartości 1000 grzywien oraz wypasienia bydła na łąkach w Rudniczach o wartości 100 złotych. Spór ten toczył się także w 1561 „o sztukę lasu” .
Zachowały się także zapisy o miejscowości w historycznych księgach podatkowych jakie miały miejsce w latach 1499-1580. W 1499 Pabianowo odnotowano w wykazie zaległości podatkowych. W 1500 we wsi było 10 łanów osiadłych i nie było folwarku. Były natomiast dwa łany sołeckie oraz karczma. W 1508 wieś zapłaciła wiardunki wojenne z 10 łanów, a od karczmy 6 groszy. W 1509 miał miejsce pobór od 10 łanów, od sołtysa od 2 łanów, od karczmy 3 grosze. W 1509 w Pabianowie było 10 łanów osiadłych, dwa łany sołeckie, dwie opuszczone zagrody oraz karczma. W 1510 we wsi odnotowano 8 łanów osiadłych a według innego zapisu 10 łanów osiadłych.