Według danych spisu ludności z 2020 roku językiem indonezyjskim posługuje się 249 mln mieszkańców Indonezji. Jednocześnie nieco ponad 70% ludności używa języków lokalnych w środowisku domowym lub w kontaktach z osobami z sąsiedztwa i rodziny. Indonezyjski jest używany najczęściej jako język ojczysty w miastach Indonezji, natomiast jako język wyuczony – na terenach wiejskich i w mniejszych miejscowościach, gdzie ludność posługuje się jednym z języków regionalnych. Kształcenie, niemal wszystkie transmisje medialne oraz inne formy komunikacji oficjalnej (w administracji czy biznesie) są prowadzone w języku indonezyjskim; indonezyjski to też język bogatej literatury i popkultury. Rola języków regionalnych bywa ograniczona do sytuacji nieformalnych (służą zatem jako nieformalne dopełnienia języka narodowego), choć niektóre z nich są stosowane w szerszym spektrum domen użycia. Czasem mowa wręcz o kontinuum (C.E. Grimes), na którego jednym krańcu znajdują się miejscowe języki (języki etniczne i odmiany malajskiego, tzw. basilekt), na drugim zaś standardowy indonezyjski (jako język mediów, edukacji itp. – tzw. akrolekt).