Pobite i zapłakane dziecko wraca do domu. Ojciec jest oburzony i wybiega z izby. Idzie pod szkołę i woła nauczyciela. Dochodzi do sprzeczki i bójki. Nauczyciel wygraża Polakowi pięścią i wraca do budynku. W kolejnej scenie nauczyciel odwiedza posterunek wojska, ekspresywnie opowiadając o pobiciu przez polskiego rodzica. Oficer zwołuje wojskowych, a nauczyciel, zadowolony, wychodzi. Akcja przenosi się znów do chłopskiego domostwa. Ojciec wraca do domu, całuje i głaszcze swojego syna. Do izby wkraczają nagle żołnierze i zabierają ze sobą ojca. Polskie kobiety padają na kolana i okazują rozpacz. Niedługo potem dom odwiedza niemiecki żołnierz, przedstawiający rodzinie oficjalne pismo. Zgodnie z decyzją władz, rodzina zostaje wydalona z prowincji poznańskiej, a jej dobytek ma zostać skonfiskowany i sprzedany na licytacji. Kobiety zostają wygnane z izby. Dowódca oddziału następnie wraca, aby dopić stojące na stole wino. Polacy wyrzuceni z domu żegnają się z dobytkiem.