Oddziały Specjalne 287 i 288 (niem. Sonderverband 287 und 288) – jednostki wojskowe specjalnego przeznaczenia podporządkowane Abwehrze w sile batalionów złożone z Arabów i Niemców mówiących w obcych językach.
Obie jednostki zostały utworzone w okresie między końcem maja a początkiem czerwca 1941 r. w Poczdamie w celu wysłania do Iraku, gdzie wybuchło antybrytyjskie powstanie. Ich żołnierze pochodzili w dużym stopniu z Sonderverband Bergmann. Jednakże po zwycięstwie wojsk brytyjskich nad powstańcami w poł. 1941 r. ich pierwotne zadania anulowano. Obie jednostki przeorganizowano, tak aby mogły pełnić zwykłą służbę frontową i wcielono do Wehrmachtu.
Sonderverband 287 złożony w części z Niemców i Arabów miał stanowić główną siłę uderzeniową do ataku na Bliski Wschód poprzez Kaukaz. Miał tam połączyć się z Afrika Korps. W tym celu w skład Sonderverband 287 został włączony Deutsche-Arabische Lehr Abteilung. Połączone jednostki na papierze miały wielkość batalionu, ale w rzeczywistości ich liczebność była znacznie większa. Wynikało to ze zróżnicowanych zadań postawionych przed nimi. Liczyły one ok. 2,2 tys. żołnierzy.