Reportaż na świecie Jako odrębny gatunek wykształcił się w wieku XIX. Jednym z jego prekursorów był zamieszkały w Pradze, lecz tworzący w języku niemieckim Egon Erwin Kisch („Szalejący reporter”). Za klasyka nowoczesnego reportażu uważa się też Johna Reeda.
Reportażyści znani na świecie Laurence Edmund Allen (Larry Allen) (1908–1975) Carl Bernstein (1944–) Malcolm Browne (1933–2012) John F. Burns (1944–) John Darnton (1941–) Gloria Emerson (1929–2004) Sydney Gruson (1917–1998) David Halberstam (1934–2007) William Randolph Hearst Jr. (1908–1993) Seymour Hersh (1937–) Henry Kamm (1925–) Joseph Kessel (1898–1979) Egon Erwin Kisch (1885–1948) Flora Lewis (1918–2002) Ed Murrow (1908–1965) John Reed (1887–1922) Abraham M. Rosenthal (1922–2006) Harrison Salisbury (1908–1993) Sydney Schanberg (1934–) Max Winter (1870–1937) Bob Woodward (1943–) Ryszard Kapuściński (1932–2007) Melchior Wańkowicz
Reportaż w Polsce thumb|180px|Melchior Wańkowicz W literaturze polskiej reportaż uprawiało wielu znanych publicystów i pisarzy, ale za mistrzów gatunku uważa się: Melchiora Wańkowicza (Szczenięce lata, Na tropach Smętka), Arkadego Fiedlera (Ryby śpiewają w Ukajali, Kanada pachnąca żywicą), czy Ksawerego Pruszyńskiego (W czerwonej Hiszpanii).