thumb|250px|left|Ratusz z dzwonnicąCzasy świetności miasta przypadają na XVI wiek, kiedy czerpało ono najwięcej korzyści z wyrobu gobelinów i handlu. Z tego okresu pochodzi najznamienitszy budynek w mieście – ratusz z dzwonnicą, na ten czas przypada też odnowienie kościoła św. Walburgi (Sint-Walburga). W 1522 przebywał tam kilka miesięcy cesarz Karol V, mając romans z Johanną van der Gheynst, córką wytwórcy gobelinów, z którego to związku narodziła się córka (przyrodnia siostra Filipa II) – Małgorzata Parmeńska, późniejsza regentka Niderlandów.
W czasach reformacji Oudenaarde stanęło po stronie protestantów i po stronie Gandawy w sporze z Karolem V. Rewolta ikonoklastów w 1566 przyniosła kościołom w Oudenaarde znaczne szkody. W 1582 Oudenaarde otrzymało kolejny cios – po długotrwałym oblężeniu przeprowadzonym przez Aleksandra Farnese, syna Małgorzaty Parmeńskiej, z miasta w obawie przed prześladowaniami wyjechali zarówno kalwini, jak i katolicy – przy czym miasto straciło wielu kupców, rzemieślników i szlachciców, a liczba mieszkańców zmniejszyła się niemal o połowę. Wprawdzie powróciło ono na rynek handlu gobelinami, jednakże czasy świetności minęły bezpowrotnie. W ciągu niespełna stulecia było także trzykrotnie celem ataków Francuzów – w 1658, 1667 i 1745 roku.