W 1991 r. został wybrany do Izby Gmin w walijskim okręgu Neath, który reprezentuje w parlamencie do dziś. W 1995 r. został jednym whipów Partii Pracy, a rok później ministrem ds. zatrudnienia w laburzystowskim gabinecie cieni. Po dojściu jego partii do władzy w 1997 r. najpierw trafił do ministerstwa ds. Walii, a potem do Foreign Office, gdzie zajmował się sprawami Afryki. Zaangażował się wówczas w obronę praw posiadających w większości brytyjskie obywatelstwo farmerów, wysiedlanych ze swojej ziemi w Zimbabwe. Prezydent tego kraju Robert Mugabe oskarżał go o rasizm.
Po krótkim pobycie w ministerstwie handlu i przemysłu, wrócił do resortu spraw zagranicznych, gdzie tym razem zajmował się sprawami europejskimi. Stał się wtedy rzecznikiem koncepcji uznania Gibraltaru za wspólne terytorium Wielkiej Brytanii i Hiszpanii. Pomysł ten został jednak zdecydowanie odrzucony przez mieszkańców kolonii w referendum w 2002 r. Był także przedstawicielem brytyjskiego rządu w Konwencie Europejskim.