Oprócz jego tradycyjnego zastosowania, znaczenie tego rodzaju wynika z rodzaju schorzeń, w których stosuje się preparaty z jego części nadziemnych: między innymi zapalenia błony śluzowej żołądka, wrzodów żołądka, zapalenia błony śluzowej, oparzeń i ran. W tym celu z części nadziemnych sporządza się napary i wywary, które podaje się doustnie i miejscowo w postaci okładów lub kąpieli. Ponadto, niektóre związki wyizolowane z Sideritis spp. wykazały działanie antyproliferacyjne, przeciwwirusowe i przeciwzakrzepowe. W Turcji stosowane są do tego celu różne gatunki z sekcji Empedoclea. Na Półwyspie Bałkańskim stosuje się m.in. Sideritis scardica. W Grecji zaparzany jest Sideritis raeseri, którego napar zwany jest tu „górską herbatą” (gr.: τσάι του βουνού). Przypisywane jej są właściwości lecznicze, zwłaszcza polegające na zapobieganiu przeziębieniom i niestrawnościom. Spożywanie gorącego naparu popularne jest zwłaszcza w okresie zimowym, zaś latem wchodzi on w skład powszechnie dostępnych napojów orzeźwiających.
Uprawa Gojnik drobnokwiatowy jest najczęściej uprawianym gatunkiem gojnika w Bułgarii, Grecji, Albanii i Macedonii Północnej, gdzie uzyskano także szereg jego mieszańców.
Przypisy
Kategoria:Jasnotowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza