.. W rzeczywistości pod hasłami obrony dobra publicznego kryła się przede wszystkim chęć możnowładców do zdobycia większych wpływów w państwie..
Gdy bunt się rozpoczął, monarcha przebywał w Poitiers, gdzie zaczął gromadzić swoich stronników i wojsko, wysyłając stamtąd rozkazy do innych części państwa. Następnie przeniósł się do położonego bardziej na północ Thouars, gdzie 16 marca wydał swój manifest, będący publiczną odpowiedzią na zarzuty z deklaracji ligi. 26 marca zajął Saumur, kontynuując przygotowania do walki.. 17 kwietnia opuścił to miasto i osobiście poprowadził swoją armię, liczącą około 11 000 ludzi, na prowincję Bourbonnais. Planował pokonać siły księcia Bourbon, który był jednym z przywódców ligi, nim dołączą do niego inni zbuntowani możnowładcy. W trakcie tych działań do wojsk królewskich miały dołączyć oddziały z Langwedocji i Delfinatu. Pozostałą część swoich ludzi Ludwik zostawił pod dowództwem wuja, Karola hrabiego du Maine, by blokowała armię księcia Bretanii, Franciszka II. Posiłki przesłał także do Pikardii, zagrożonej atakiem z Burgundii sił Karola hrabiego Charolais, syna i następcy księcia Filipa Dobrego..