Tradycyjnie uważa się, że rozwój chanu kanhua nastąpił jako reakcja na sformalizowanie się chanu w okresie Song; chan miał utracić swoją pierwotną witalność. Jednak ostatnie badania podważają to stanowisko. Robert BuswellRobert Buswell. "The 'Short-Cut' Approach of K'an-hua Meditation: The Evolution of a Practical Subitism in Chinese Ch'an Buddhism" twierdzi, że "bardziej owocne może być postrzeganie [gong’anu i huatou] jako produktu wewnętrznej dynamiki w chanie, która zaczęła się w [okresie] Tang, a kulminowała w [okresie] Song". I dalej: "Chan kanhua może zatem być widziany jako kulminacja długiego procesu ewolucji chanu, dzięki któremu jego retoryka nagłości (w przeciwieństwie do stopniowości) została włączona do pedagogiki i w końcu do praktyki". Jest pewne, że Dahui budował swój system kanhua opierając się na poprzednim rozwoju w praktyce gong’anowejMorten Schlütter. How Zen Became Zen. The Dispute over Enlightenment and the Formation of Chan Buddhism in Song Dynasty China. Str. 111.