Wydaje się więc, że praktyka kanhua miała doprowadzić praktykującego do momentu, w którym nie jest możliwe myślenie i konceptualizacja. Ale dla Dahui równoległym działaniem do koncentrowania się na huatou było skupienie się na wątpieniu praktykującej osoby. Zwątpienia są szkodliwe dla oświecenia, jednak nieoświecony umysł będzie miał je zawsze. Ale gdy praktykująca osoba zagłębi się w praktyce kanhua, wszelkie wątpienia powinny zostać zapomniane w celu skoncentrowania się na ogromnym wątpieniu tworzonym przez huatou. Według Dahui, gdy wątpienie jest skupione na huatou, stanie się jak wielka, rosnąca kula. W końcu ta kula zwątpienia roztrzaska się i wszystkie wątpliwości znikną razem z nią. Dlatego Dahui napisał: "Wielkie zwątpienie z pewnością będzie poprzedzać wielkie oświecenie"Morten Schlütter. How Zen Became Zen. The Dispute over Enlightenment and the Formation of Chan Buddhism in Song Dynasty China. Str. 109.
Bardzo ważne jest, aby być świadomym różnicy między chanem kanhua a praktyką używania gong’anów jako środków nauczania. Dahui nie był przecież pierwszym mistrzem okresu Song, który używał historii gong’anowych w nauczaniu swoich uczniów.