Po wojnie wznowił na krótko w 1919 wydawanie „Rydwanu”, a od 1923 do 1927 redagował czasopismo o tematyce muzyczno-teatralnej „Biały Paw”. Był delegatem na zjazd Związku Zawodowego Literatów Polskich 4 lutego 1922 w Warszawie. Zwolennik Piłsudskiego, co znalazło wyraz m.in. w jego twórczości („Józef Piłsudski jako pisarz i mówca”, Warszawa 1929). W latach 1926–1933 podróżował kilkakrotnie po Europie wygłaszając w różnych krajach (Francja, Belgia, Holandia, Niemcy, Austria, Czechosłowacja, Rumunia) cykle odczytów popularyzujących kulturę i literaturę polską. Odczyty te prezentował także w różnych miastach w Polsce. thumb|240px|Grób pisarza Cezarego Jellenty na cmentarzu reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie Od 1934 wypoczywał i leczył się w Otwocku, gdzie zmarł. Pochowany na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym w Warszawie (kwatera T-2-8)śp. Cezary Jellenta. 1 września 1937 została poświęcona tablica na grobie Cezarego Jellenty.

19 marca 1936 Prezydent RP odznaczył Cezarego Jellentę pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi na polu pracy literackiej.