oficjalnie Tōkyō Chikatetsu), a wraz z nią logo systemu. Wzięte z Ameryki stylizowane „S” (od „subway”) zostało zastąpione bardziej europejskim, stylizowanym „M”.
Sieć thumb|Charakterystyczne miejsce tokijskich kolei: po lewej pociąg linii Marunouchi przejeżdża nad rzeką Kanda, po prawej stacja Ochanomizu linii JR thumb|Stacja Kanda linii Ginza otwarta w 1931 r.; ze starego wystroju nie pozostało prawie nic thumb|Ścianki bezpieczeństwa na stacji Nakano-Fujimichō, odgałęzienie linii Marunouchi. Typowa stacja o przekroju prostokątnym, budowana odkrywkowo thumb|Otwarta w 1964 r. linia Tokyo Monorail thumb|Nippori-Toneri Liner thumb|Ścianki bezpieczeństwa na stacji Ōji-kamiya, linii Namboku thumb|Stacja Roppongi linii Toei-Ōedo: rzadki przypadek stacji budowanej tarczą. Pośrodku toru widoczna półka silnika liniowego thumb|Każda stacja od 2004 r. ma swój kod: Meguro jest pierwszą stacją linii Mita i Namboku. Tablice, jak zwykle na kolejach w Japonii, mają nazwę pisaną japońskim pismem sylabicznym, znakami kanji i alfabetem łacińskim oraz wymienione są nazwy sąsiednich stacji.