W październiku 1914 roku Brytyjczycy zdobyli prowincję Basra. Do 1918 roku podbili również prowincje Mezopotamii: Mosul i Bagdad. Te sukcesy przekonały Biuro Arabskie (Arab Bureau) w Kairze, aby stworzyć wielkie królestwo arabskie, które rozpościerałoby się od Półwyspu Arabskiego aż po Mezopotamię. Plan zakładał wpływ Brytyjczyków na zarządzanie tym terytorium. Pomysł ten spotkał się z krytyką administracji brytyjskiej w Indiach, która uważała, że jego realizacja nie jest możliwa, ponieważ Arabowie nie są w stanie się zjednoczyć. W odpowiedzi na ten zarzut generał Gilbert F. Clayton (1875–1929) wysłał Gertrude Bell do Indii. Ta, wykorzystując swoje dobre kontakty z Ignatiusem Valentine’em Chirolem (1852–1929), zdołała porozumieć się z gubernatorem generalnym i wicekrólem Indii – Charlesem Hardinge’em. W lutym 1916 Harding wysłał Bell do Al-Basry, gdzie stała się pośrednikiem w kontaktach służb specjalnych w Kairze i Delhi, współpracując z Percym Coksem (1864–1937). Z tytułem sekretarza ds. Bliskiego Wschodu uzyskała wolność podejmowania decyzji. Kiedy w marcu 1917 roku oddziały brytyjskie zdobyły Bagdad, Gertrude Bell przeniosła tam swoje biuro. W październiku 1917 roku uhonorowano ją tytułem „Commander of the British Empire”.