Po dwóch tygodniach tułaczki Władysław Niwiński dociera z Kurasiem do wsi Owczary przy granicy ze Słowacją i Węgrami. Zatrzymują się u miejscowego księdzaPolskie drogi; odcinek 2: „Obywatele GG”.. Tam podchorąży spotyka uprzednio poznanego porucznika Józefa Zawistowskiego, byłego podkomendnego majora Leona Korwina. Pierwotnie Niwiński zamierza przedostać się do Francji, gdyż chce nadal walczyć. Tuż przed jego wyruszeniem okazuje się, że do wsi wjeżdżają Niemcy. Mimo szybkiego przebrania się w kościele, obaj z Kurasiem zostają zdemaskowani i aresztowani (Leon symulował spowiednika, a Władysław penitenta). W czasie konwojowania Kuraś zagaduje feldfebla i przekupuje go banknotami, których części wcześniej, mimo rozkazu, nie spalił. Dzięki temu uwalnia siebie, Niwińskiego i majora Linowskiego. Podczas oczekiwania na dworcu kolejowym Kuraś zostaje wepchnięty przez Niemców do wagonu z jeńcami i trafia do stalagu. Tymczasem w Warszawie rodzina Niwińskiego nie ma o nim żadnej wiadomości, ich kamienica (należąca do Żyda Sommera) jest zniszczona, a rodzice mieszkają przy ulicy Wilczej. Johann Heimann, już w mundurze SS, poszukuje Niwińskich – ojca i syna. Władysław przybywa do Krakowa i tam zastaje go proklamacja Generalnego Gubernatorstwa (26 października 1939).