Służba wojskowa Przed wybuchem I wojny światowej był członkiem Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. W sierpniu 1914 – w odpowiedzi na pierwszy apel mobilizacyjny – wstąpił do Legionu Wschodniego we Lwowie, a następnie od 20 lutego 1915 służył w 1 dywizjonie kawalerii Władysława Beliny-Prażmowskiego (późniejszym 1 pułku ułanów) w składzie I Brygady Legionów Polskich. Przyjął przydomek „Soplica” i w stopniu kaprala a następnie wachmistrza przeszedł całą kampanię legionową. Po kryzysie przysięgowym z 1917 został wcielony do armii austriackiej. Po zwolnieniu ze służby w sierpniu 1918 wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej i przydzielono go do 1 pułku szwoleżerów. W czasie wojny polsko-ukraińskiej, w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa. Następnie podczas wojny polsko-bolszewickiej brał udział w zdobywaniu Wilna, walkach pod Koziatyniem, Chyrowem, Samborem i zdobywaniu Przemyśla. W maju 1920 wziął udział w wyprawie na Kijów. W wyniku szarży na Kostoreń, gdzie walczył na czele swego plutonu, zostały zdobyte 2 armaty, 7 karabinów maszynowych, a także wzięto do niewoli kilkudziesięciu jeńców. Podczas walk z jazdą Budionnego pod Mikołajewem poprowadził dwa plutony do szarży, ratując w ten sposób okrążoną polską artylerię.