Mychajłę Melnyka z eparchii przemyskiej i ks. Antona Pelweckiego z eparchii stanisławowskiej. Grupa wydała odezwę wzywającą duchowieństwo greckokatolickie, aby po zjednoczeniu z ZSRR współdziałało w zjednoczeniu religijnym z prawosławiem.
Rada Komisarzy Ludowych USRR uznała Grupę Inicjatywną za jedyny organ kościelny mający status prawny i upoważniła ją do sprawowania nieograniczonego zarządu nad parafiami greckokatolickimi. Jednocześnie miała informować władze o wszystkich księżach nieokazujących posłuszeństwa. Wielu księży podpisało pisemny protest przeciw tym poczynaniom, nie przyniósł on jednak rezultatów.
20 lutego 1946 roku w Kijowie do Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej wstąpiła grupa księży greckokatolickich, wśród nich inicjatorzy przedsięwzięcia. 24 i 25 lutego 1946 roku księża Melnyk i Pełwećki (pozostający w celibacie) zostali wyświęceni na prawosławnych biskupów, ordynariuszy odpowiednio eparchii samborskiej i stanisławowskiej, a ksiądz Kostelnyk, jako żonaty, podniesiony do najwyższej rangi dostępnej dla żonatego księdza, czyli protoprezbitera.