Poza chorobą coraz bardziej paraliżowała go sytuacja polityczna. Jego żona była Żydówką, a więc zgodnie z narodowosocjalistyczną terminologią dzieci były również w połowie Żydami. Z tego powodu klinikę Foerstera musiał opuścić naczelny lekarz Ludwig Guttmann, oraz liczne grono zaufanych asystentów i techników. Zmęczony i chory, wypełniał nadal swoje obowiązki. W swojej willi zajmował się spisywaniem wyników swojego życiowego dorobku.
Lubił ciężkie wino; był nałogowym palaczem angielskich cygar, przysyłanych po wybuchu II wojny światowej okrężnymi drogami przez znajomych z Anglii. Wiedział o tym, że te nałogi skracają mu życie, ale bez tych używek nie potrafił pracować.
Zmarł w wieku 68 lat rankiem 15 czerwca 1941 na gruźlicę wieku podeszłego w willi przy ulicy Banacha 11 (dawniej Hohenlohestraße). Dwa dni później zmarła jego żona, również na gruźlicę, którą zaraziła się pielęgnując męża. Otfrid Foerster został pochowany tego samego dnia na cmentarzu przy ulicy Bujwida. W tym samym grobie, została pochowana jego towarzyszka życia.
W 2017 r. prof. Tadeusz Bacia z własnych oszczędności wyremontował niszczejący grób Foerstera.
Przypisy
Bibliografia
Wilhelm Katner: „Foerster, Otfrid”. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 5, Berlin: Duncker & Humblot, 1961, ss. 280-281