Rok później opracowano kolejne prototypy tej rodziny. Pierwszym z nich był Autosan H10-20.02, który wyróżniał się w stosunku do podtypu ".01" dwuskrzydłowymi drzwiami przednimi, mostem napędowym o mniejszym przełożeniu oraz zmniejszoną do 43 liczbą foteli, jak i ich rodzajem. Prototyp ten był jednocześnie pierwszym sprzedanym egzemplarzem "Autosana H10" – zakupiło go przedsiębiorstwo ZT Sanok. Drugim prototypem zbudowanym w 1982 roku był Autosan H10-21. W pojeździe tym zastosowano jugosłowiański 6-cylindrowy, widlasty silnik wysokoprężny TAM F6L-413FR o pojemności około 9,5 dm³ i mocy maksymalnej 141 kW (192 KM), który zblokowany został z 5-biegową skrzynią manualną Famos 5MS-6024. Obydwa prototypy zostały pokazane na Międzynarodowych Targach Poznańskich w 1982 roku.
Autosan H10-11 Rozwój Jeszcze w pierwszej połowie lat 80. zweryfikowano plany rozwoju nowej serii autobusów, czego rezultatem było dalsze prowadzenie prac nad pojazdami klasy maxi o długości 11 i 12 metrów. W 1983 roku zbudowano dwa jedenastometrowe prototypy autobusów międzymiastowych. Pierwszym z nich był pojazd o oznaczeniu H10-51, wyposażony w silnik TAM F6L-413FR o mocy maksymalnej 141 kW (192 KM), który współpracował z 5-biegową skrzynią manualną Famos 5MS-6024.