Stronnictwo francuskie – na konklawe reprezentowało je siedmiu stronników Francji w Kolegium Kardynałów: Rinaldo d’Este (kardynał-protektor), Antonio Barberini, Orsini, de Retz, Maidalchini, Mancini i de Bouillon. Pozostawali oni w stałym kontakcie korespondencyjnym z ambasadorem Chaulnes. Do grupy tej należał także nieobecny kardynał Grimaldi Stronnictwo hiszpańskie – na konklawe reprezentowało je ośmiu stronników Habsburgów w Świętym Kolegium: Leopoldo Medici (lider frakcji), von Hessen-Darmstadt, Sforza, Raggi, Acquaviva, Pio, Visconti, Portocarrero. Kardynałowie de Aragon i Moncada pozostali w Hiszpanii i nie przybyli do Rzymu. Niekiedy do stronnictwa tego zaliczano także kardynałów, którzy należeli wprawdzie do innych frakcji, ale jako obywatele księstwa Mediolanu lub królestw Sycylii i Neapolu byli poddanymi króla Hiszpanii i z tego tytułu mieli pewne zobowiązania wobec niego (Litta, Brancaccio, Odescalchi, Vidoni, Carafa i Caracciolo). Liderzy tej frakcji utrzymywali stały kontakt z ambasadorem Astorgą „Barberinianie” – ugrupowanie dowodzone przez Francesco Barberiniego, bratanka Urbana VIII.