Postępowanie ogólne Podstawą postępowania jest ograniczenie lub eliminacja czynników sprzyjających, takich jak drażniące środki do higieny intymnej, irygacje pochwy lub – jeśli to możliwe – leki mogące nasilać dolegliwości. Objawowo stosuje się lubrykanty i preparaty nawilżające dopochwowe, zwłaszcza w przypadkach o łagodnym nasileniu oraz wtedy, gdy leczenie hormonalne nie jest wskazane lub nie jest akceptowane przez pacjentkę.
Suchość pochwy związana z menopauzą i GSM W przypadkach związanych z menopauzą i menopauzalnym zespołem układu moczowo-płciowego dobrze udokumentowaną skuteczność mają miejscowe estrogeny dopochwowe, które poprawiają trofikę nabłonka i zmniejszają nasilenie objawów. U części pacjentek można rozważyć także systemową hormonalną terapię menopauzalną, zwłaszcza gdy suchości towarzyszą inne objawy menopauzalne.
Nowsze wytyczne wymieniają również stosowanie prasteronu dopochwowo jako opcję u osób, u których miejscowe estrogeny albo środki niefarmakologiczne są nieskuteczne lub źle tolerowane, a jako opcję doustną, gdy leczenie miejscowe jest niepraktyczne.