[Traktat] O medytacji), która natychmiast została przetłumaczona na język japoński jako Zazenron, oraz Daikaku Zenji goroku (大覺禅師語録).
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 48/21. Yuanwu Keqin (1063–1135) 49/22. Dahui Zonggao (1080–1163) 50/23. Zhuo’an Deguang (także Fozhao) (1121–1203) 51/24. Wuji Liaopai (1149–1224) 51/24. Mi’an Xianjie (Xijie) (1118–1186) 52/25. Songyuan Chongyue (1139–1209) 53/26. Wuming Huixing (1160–1237) 54/27/1. Lanxi Daolong (1213–1278) Japonia. Szkoła rinzai. Opat Kenchō-ji 55/28/2. Yakuō Tokken (1244–1320) 56/29.3. Jakushitsu Genkō (1290–1367) 57/30/4, Miten Eishaku 55/28/2. Gio (bd) 55/28/2. Chōkei (bd) 55/28/2. Muin Emban (1230–1307) 55/28/2. Mukyū Tokusen (bd) 55/28/2. Chidon Kūshō (bd) 55/28/2. Tōkei Tokugo (bd)
Bibliografia Red. Stephan Schuhmacher i Gert Woerner. The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Shambala. Boston, 1989 . Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Macmillan Publishing Company. Nowy Jork, 1990. .
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Song Kategoria:Japońscy mistrzowie zen Kategoria:Ludzie związani z Kamakurą Kategoria:Urodzeni w 1213 Kategoria:Zmarli w 1278