Uczenie „medialnej piśmienności” Określenie zasadniczo funkcjonuje w medioznawstwie anglosaskim (, twórcą pojęcia był ksiądz katolicki John Culkin, jezuita z Kanady, lata 60. XX w.). Występuje na oznaczenie umiejętności komunikowania za pomocą różnych środków przekazu. Stało się również synonimem ruchu społecznego, który zmierza do kształtowania takich umiejętności wśród odbiorców. Określenie występuje w nazwie i statucie wielu organizacji prowadzących działalność edukacyjno-medialną na świecie, tj. amerykańska The Center of Media Literacy czy unijna European Association for Audiovisual Media Education (EAAME/AEEMA).
Analizując anglojęzyczne definicje, „medialną piśmienność” można określić jako zdolność do kompetentnej komunikacji we wszystkich formach przekazu, drukowanych i elektronicznych, przejawiającą się w świadomym korzystaniu, rozumieniu, analizie i krytycznej ocenie przekazów słownych, wizualnych i dźwiękowych. To nowa wizja edukacji podstawowej obecnego stulecia, obejmująca różne środki wyrazu i przekazu, różne źródła informacji i nośniki.