Osobno walczyła 5 kompania, która w składzie dwóch plutonów (190 i 192) z rejonu koncentracji ul. Mokotowska – Piusa, próbowała bezskutecznie zdobyć obiekty SS przy Al. Ujazdowskich 23 i 25 oraz ul. Szopena 2a. Oddział został odcięty, zginęło 17 powstańców wraz z dowódca, uratowało się zaledwie 13. Pluton 194 zdobył kasyno przy al. Szucha 29, lecz wskutek braku amunicji został otoczony i zniszczony.
Od do 2 do 7 sierpnia Po niepowodzeniach ataku kompanie cofnęły się do punktów wyjściowych, zaś 2 i 3 kompania rozproszone oddaliły się od ul. Rozbrat i gromadziły przy ul. Czerniakowskiej i Solec. Jak twierdzi Tadeusz Grigo – por. „Siekiera” nie nawiązał kontaktu ze swoimi kompaniami, dlatego inicjatywę przejął samozwańczy „kapitan Sęp” (Izydor Sosnowski), który podporządkował sobie m.in. ppor. Eugeniusza Rutkowskiego „Goraj” (dowódcę 2 kompanii), oraz ppor. Tadeusza Kuliczkowskiego „Stojewicz” (dowódcę 3 kompanii). 2 sierpnia „kapitan Sęp” wydał rozkaz demobilizacji, zaś oddziały uzbrojone otrzymały rozkaz wycofania się na Siekierki na następnie do Lasów Kabackich. Jednak przejście nie było możliwe zaś oddziały powróciły na dawne miejsca. Według podanych informacji rozproszyła się połowa ludzi z 2 kompanii.