W nocy z inicjatywy por. „Siekiery” zaczęto budować barykady obejmując obszar ograniczony ulicami: Rozbrat, Czerniakowską, Szarą i Łazienkowską. Autorzy monografii o powstańczym Czerniakowie Karol Mórawski i Lidia Świerczek podkreślają, że opanowanie sytuacji w rejonie, w którym znalazło się wiele różnych oddziałów, było zasługą głównie por. „Siekiery”. 4 sierpnia Pluton 1107 z 4 kompanii stacjonujący na Pl. Trzech Krzyży został podporządkowany ppłk. Janowi Szczurek-Cergowskiemu „Sławbor” organizującemu odcinek w Rejonie 2.
5 sierpnia ppor. „Goraj” zażądał, aby por. „Siekiera” odebrał dowództwo nad oddziałami zgrupowania od „kapitana Sępa”. Działanie to się nie powiodło, ppor. „Goraj” 6 sierpnia odzyskał dowództwo nad plutonami 130 i 131 z 4 kompanii. 7 sierpnia część 4 kompanii (bez plutonu 1107) pod dowództwem st.sierż. „Łuszczyca”, na rozkaz por. „Tuma” przeszli z Instytutu Głuchoniemych na ul. Okrąg, gdzie połączona została z oddziałem odebranym „kapitanowi Sępowi”. Dowództwo kompanii objął por. „Tum”. Tego samego dnia do zgrupowania powróciła 2 kompania, przenosząc się z kwater przy ul. Mącznej do budynku przy ul. Okrąg 1 i Wilanowskiej.