Wraz z zakończeniem działań przeciw wojskom rosyjskim został przeniesiony do Korpusu marszałka Jean-Baptiste’a Bessieres’a, zmierzającego w kierunku Hiszpanii. Brał udział w większości działań wojennych i został odwołany dopiero w 1812 roku. Podczas drugiej wojny polskiej dowodził IV Korpusem Rezerwowym Kawalerii, w skład którego wchodziła dywizja gen. Aleksandra Różnieckiego. Gen. Maubourg został ranny pod Borodino, wykazał się pod Możajskiem oraz podczas odwrotu z Rosji, za co w 1813 roku otrzymał Wielki Krzyż Reunion.
Po upadku Napoleona przeszedł na stronę Burbonów, nie poparł Napoleona w czasie stu dni, za co otrzymał tytuł para Francji. W 1817 roku został markizem, a dwa lata później skierowano go na krótko do Londynu jako ambasadora Francji. Od 1819 do 1821 roku pełnił funkcję ministra wojny.
Zmarł w 1850.
Zobacz też IV Korpus Jazdy Odwodowej Armia Księstwa Warszawskiego
Kategoria:Francuscy generałowie Kategoria:Francuscy ministrowie (restauracja Burbonów) Kategoria:Uczestnicy francuskich wojen rewolucyjnych Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-francuskiej 1812 (strona francuska) Kategoria:Urodzeni w 1768 Kategoria:Zmarli w 1850 Kategoria:Nazwiska zapisane na Łuku Triumfalnym w Paryżu