Roman Rożałowski h. Gozdawa, ps. „Siekiera” (ur. 25 maja 1913 w Iwanowcach k. Żytomierza, zm. 15 stycznia 1984 w Kędzierzynie-Koźlu) – porucznik kawalerii, oficer Wojska Polskiego i Armii Krajowej. W powstaniu warszawskim dowódca Zgrupowania „Siekiera”, a następnie zastępca dowódcy Zgrupowania „Kryska”.
Życiorys Prawnuk Włodzimierza Rożałowskiego, powstańca styczniowego i kapitana Komuny Paryskiej, syn Leona Rożałowskiego (1886–1968) i Reginy z Thomasów (1891–1979). W 1928 ukończył pięć klas gimnazjum w Płocku, a następnie wstąpił do Korpusu Kadetów nr 3 w Rawiczu, gdzie w maju 1933 uzyskał świadectwo dojrzałości. W 1935 ukończył Szkołę Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu otrzymując stopień podporucznika. Został przydzielony do 15 pułku Ułanów Poznańskich. Uczestniczył w zawodach jeździeckich. W 1938 w czteroosobowym składzie, na klaczy „Barcelona” zdobył dla swojej jednostki mistrzostwo wojska w jeździectwie, oraz indywidualnie został II wicemistrzem wojska. Wynik ten powtórzył w 1939. W maju 1939 został awansowany do stopnia porucznika.