Zaraz potem przyjął rolę winowajcy zdrady przedmałżeńskiej sąsiadki, zasztyletowanego w finale przez jej dwóch braci w ekranizacji powieści Gabriela Garcíi Márqueza Kronika zapowiedzianej śmierci (Cronaca di una morte annunciata, 1987) z Rupertem Everettem i Ornellą Muti. Film zdobył nominację do nagrody Złotej Palmy na Festiwalu Filmowym w Cannes i cieszył się powodzeniem w Ameryce Łacińskiej i Europie. W 1987 wydał płytę Qu’elle Revienne. Powrócił przed kamery w roli zawodowego żigolaka Andréasa Fayarda w komediodramacie Umalowana kobieta (La femme fardée, 1990) z Jeanne Moreau, a potem jako François Cardeau w komedii Akademia gotówki (Sup de fric, 1992) u boku Roschdy’eego Zema i Crisa Campiona.
W 1993 znalazł się w szczytowej dziesiątce ze swoim samochodem wyścigowym Barquettes 905 w profesjonalnym wyścigu samochodowym w Le Mans. Potem wziął udział w kolejnych wyścigach: Formuły 3 Francuskich Mistrzów (1994), Alfa Romeo Francuskich Mistrzów (1996), 24-godzinnym na torze Spa-Francorchamps (1997) i 24-godzinnym na torze Zolder kierując Lamborghini GT2.