Los eruditos a la violeta (Uperfumowani erudyci, 1772) Satyryczne dziełko, dedykowane wszystkim, którzy "chcą wiedzieć dużo ucząc się niewiele", stanowi krytykę ludzi powierzchownie wykształconych, pod pozorami erudycji skrywających ignorancję. Składa się z siedmiu lekcji, tworzących tygodniowy kurs wszystkich dziedzin wiedzy, jakie niezbędne są, by w kontaktach towarzyskich sprawiać wrażenie człowieka inteligentnego i światłego. Edukacja bywalca salonów - jak się okazuje - sprowadza się do wyuczenia się na pamięć garści nazwisk i podręcznych cytatów oraz komunałów zwalniających od samodzielnego myślenia. W ten sposób, zupełnie bez wysiłku, młody człowiek może stać się ozdobą eleganckiego towarzystwa i zrobić błyskotliwą karierę.
Cartas marruecas (Listy marokańskie) Powieść epistolarna wydana już po śmierci autora - pierwodruk w 1789 r. w czasopiśmie "Correo de Madrid" - wzorowana na Listach perskich Monteskiusza i The Citizen of the World or Letters from a Chinese Philosopher Olivera Goldsmitha (1762). Trzy postacie wymieniają między sobą listy: młody Marokańczyk Gazel, podróżujący po Hiszpanii, jego opiekun i mistrz, stary mędrzec Ben-Beley, oraz Hiszpan Nuño Núñez, z którym Gazel nawiązał przyjaźń.