thumb|Grób profesora Zbigniewa Wójcika na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Zbigniew Stanisław Wójcik (ur. 29 października 1922 w Warszawie, zm. 22 marca 2014 tamże) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych. Znawca nowożytnej historii Polski XVII wieku, zwłaszcza stosunków polsko-ruskich w okresie wojen kozackich, specjalizował się też w polityce zagranicznej I RP oraz dziejach Rosji w nowożytności. Żołnierz AK.
Życiorys Syn Stanisławy oraz chorążego Walentego Wójcika, przybocznego Józefa Piłsudskiego. Ukończył szkołę powszechną w Warszawie, następnie uczęszczał do I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, zdał maturę (w ramach tajnego nauczania) i w roku akademickim 1943–1944 rozpoczął konspiracyjne studia na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Następnie od 1944 kontynuował je już w trybie jawnym na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz ponownie na UW. Studia historyczne ukończył w 1947 r. Był uczniem Władysława Tomkiewicza i Janusza Wolińskiego. W 1950 uzyskał stopień doktora (praca Ukraina w latach 1660–1663). W 1960 habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim. Tytuł profesora (nadzwyczajnego) otrzymał w 1971 roku.