Sporadycznie spotyka się regionalizmy semantyczne (inne lub dodatkowe znaczenie danego wyrazu). Przykłady: krakowskie drzewko – choinka, bańka – bombka na choinkę; poznańskie góra – strych, haczyk – pogrzebacz; białostockie gościniec – podarunek, mączka – miałki cukier; śląskie synek – chłopak.
Z perspektywy normatywnej praktycznie wszystkie regionalizmy tego typu wchodzą w skład polszczyzny użytkowej; norma wzorcowa obejmuje jedynie niektóre z nich, np. borówki i czarne jagody.
Regionalizmy leksykalne dzielą się na: o podłożu gwarowym stanowiące kontynuację wyrazów staropolskich w ich pierwotnym znaczeniu, np. prawie – akurat zapożyczenia z języków obcych, np. tytka – torba papierowa Typy regionalizmów leksykalnych:
dialektalne dyferencjalne diachroniczno-dialektalne kontaktowe dialektalno-kontaktowe diachroniczno-dialektalno-kontaktowe diachroniczne diachroniczno-kontaktowe
Regionalizmy składniowe Są to różnice w konstrukcjach wyrazowych, często o podłożu gwarowym lub obcym.