Feliks Kozyra, ps. Błyskawica, zwany Sokołem LubelszczyznyTak nazwano go pośmiertnie w szeregu artykułów wydanych w Obwodzie II po jego śmierci. Pisał o nich m.in. Wacław Czyżewski w Więc zarepetuj broń na s. 178. (ur. według różnych źródeł w 1923 / 1924 w Polichnie, zm. 14 kwietnia 1944 w Trzydniku Dużym) – oficer Gwardii Ludowej i Armii Ludowej, dowódca 1 Brygady AL im. Ziemi Lubelskiej.
Życiorys
Urodził się w chłopskiej rodzinie Ludwika i Franciszki z Dąbków mieszkających we wsi Polichna. Ukończył 7 klas szkoły powszechnej. Pod koniec 1942 roku wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej i Gwardii Ludowej.
Od lutego 1943 roku walczył w oddziale partyzanckim GL w powiecie kraśnickim dowodzonym przez Władysława Skrzypka „Grzybowskiego”. Pomimo utraty w wypadku palców prawej ręki dobrze władał bronią. Uczestnik potyczki koło Stojeszyna pod Janowem Lubelskim i ataku na wozy taborowe k. Marynopola w maju 1943 r., zasadzki na niemieckich żołnierzy koło wsi Mosty pod Sulowem w czerwcu 1943, rozbrojenia niemieckiej straży w Polichnie we wrześniu 1943 i bitwy pod Kochanami 22 października 1943. Po tej bitwie został mianowany dowódcą specjalnego oddziału bezpieczeństwa, którego zadaniem była m.in. ochrona działaczy PPR i GL.