EKV Raytheona wyposażony jest w działający na podczerwień system wyszukiwawczy, zawierający matryce optyczne i zestaw chłodzący teleskopu optycznego. Wewnętrzny system naprowadzania i kontroli składa się m.in. z zestawu komputerów pokładowych i algorytmów oprogramowania systemu wyszukiwawczego, mających za zadanie wykryć i śledzić wszystkie nadlatujące obiekty, odróżniać wabiki i cele fałszywe od głowic bojowych oraz doprowadzić w końcowej fazie lotu EKV do kolizji z celem przy prędkości zbliżania przekraczającej 25.700 km/h.Interesujące rozważania na temat możliwości przechwytywania w przestrzeni kosmicznej nadlatujących głowic balistycznych zawarte są pracy prof. Theodora A. Postola z Massachusetts Institute of Technology (MIT) (należy on do grupy krytycznie odnoszących się do programu naukowców, jednakże jest też grupa naukowców niewątpiących w końcowe powodzenie programu): System korzysta również z aktualnie prototypowego, zintegrowanego z EKV naziemnego radaru kontroli ognia GBR-P, opracowanego pierwotnie na potrzeby systemu obrony obszaru THAAD. System manewrowy EKV – DACS (Divert and Attitude Control System), zawiera m.in. 4 małe silniki sterujące po 4 stronach kill vehicle. Teleskop Exoatmospheric Kill Vehicle działa w co najmniej dwóch zakresach długości fal.