Ebalus Bękart (ur. ok. 870, zm. 935) – książę Akwitanii i hrabia Poitiers, nieślubny syn księcia Ranulfa II i jego nieznanej z imienia konkubiny.
Przydomek W kronikach Ebalus nosi przydomek Manzer, którego znaczenie nie jest do końca jasne. Niektórzy historycy uważają, że może być to zniekształcona forma germańskiego słowa magin, znaczącego tyle co "silny" i "mocny". Inni historycy uważają, że może to być zniekształcona forma hebrajskiego wyrazu mamzer, oznaczającego "bękarta". Stąd też domysły, że matką Ebalusa mogła być Żydówka. Podobny przydomek nosił inny książę południowofrancuski, Arnold Manzer, hrabia Angoulême, żyjący w drugiej połowie X w., który również był nieślubnym dzieckiem. Kontrowersje wokół przydomka Ebalusa pozostają nierozstrzygnięte.
Życiorys Ebalus został księciem Akwitanii po śmierci swojego ojca w 890 r. Od początku musiał bronić ojcowskiego dziedzictwa przed wrogami popieranymi przez króla Franków Zachodnich Odona. W 893 r. Akwitanię zajął hrabia Owernii Wilhelm III, który został przez Odona mianowany księciem Akwitanii. Ebalus udał się na wygnanie.