W 902 r. Ebalus zajął hrabstwo Poitiers, które po śmierci jego ojca odziedziczył jego przyrodni brat, Ranulf III, a w 892 r. przejął je Aymar. Zajął Poitiers, kiedy hrabiego Aymara nie było w mieście. Wkrótce otrzymał inwestyturę na to hrabstwo od króla Karola III Prostaka, z którym wychowywał się na dworze księcia Ranulfa II, który był opiekunem przyszłego króla.
Tytuł hrabiowski był jedynym tytułem, na który Ebalus otrzymał formalną inwestyturę. Ebalus wyznaczył jednego ze swoich stronników, Savary'ego, wicehrabiego Thouars, na opata Saint-Maixent. Zreorganizował również hrabstwo tworząc nowe wicehrabiostwa w Aulnay i Melle. Zlikwidował natomiast tytuł wicehrabiego Poitou. Nastąpiło to po śmierci jego posiadacza, wicehrabiego Maingauda, w 925 r. W 904 r. Ebalus podbił Limousin. W 911 r. przyprowadził posiłki na wyprawę Karola III przeciwko przywódcy wikingów Rolfowi.
W 927 r., w odstępie kilku miesięcy, zmarli dwaj następcy Wilhelma Pobożnego – Wilhelm II Młodszy i Akfryd. Ten ostatni wyznaczył Ebalusa swoim następcą. Tak więc w 927 r. Ebalus ponownie został księciem Akwitanii a ponadto hrabią Berry, Owernii i Velay.