Z drugiej strony są oni często (podobnie jak polski Szero Rom) powszechnie uznanymi zwierzchnikami swoich społeczności i autorytetami w sprawach romskiej tradycji.

Pochodzenie tytułu Na przełomie XIV i XV wieku, większość europejskich Cyganów osiedliła się na terenie Królestwa Węgier oraz Wołoszczyzny, a także południowych kresów RzeczypospolitejKonrad Bercovici, The Gypsies In Romania, Kessinger Publishing: 2005. Tabory przemieszczały się zazwyczaj od jednej rzeki do drugiej, ewentualnie w kierunku innego ujścia wody. Romowie nie znali stałego osadnictwa, a nawet ich prawo surowo zabraniało tego czynić. Każda mała społeczność wybierała sobie własnego naczelnika, a z czasem zaczęto nazywać ich ''królami''. Pierwszym znanym królem cygańskim był niejaki Osmanagić, żyjący w okolicach jeziora Balaton, za czasów panowania króla Węgier Zygmunta Luksemburskiego. Otrzymał on w 1399 tzw. mały przywilej, który uznawał go za ''dziedzicznego reprezentanta Cyganów na terenie Królestwa Węgier i Chorwacji'' (łac. Legatus haereditarius Cingaris in regno Hungariae et Croatiae). W rzeczywistości ten akt nie miał żadnego praktycznego znaczenia, był tylko wyrazem dobrej woli władz węgierskich dla społeczności cygańskiej.