Jakubek ze Stříbra (, , ur. około 1372 w Stříbrze, zm. 9 sierpnia 1429 w Pradze) – czeski pisarz, teolog i husycki działacz reformacyjny.

Życiorys Z powodu niskiego wzrostu nazywano go „Jakubkiem” (). Nauki pobierał razem z przyjacielem Janem Husem. Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie w Pradze, otrzymał w 1393 tytuł bakałarza teologii, a w 1397 – tytuł mistrza teologii. Od 1400 był wykładowcą tej uczelni, a w 1402 otrzymał święcenia kapłańskie. W 1407 został proboszczem opuszczonej przez Husa parafii św. Michała na praskim Starym Mieście. W swoich kazaniach głosił konieczność poprawy obyczajów kleru oraz potrzebę wprowadzenia reform, proponowanych przez Jana Wiklefa. 28 lipca 1410 podczas publicznej dysputy bronił interpretacji Dekalogu według Wiklefa.

W lutym 1413 podczas synodu w Pradze starał się załagodzić spór między królem Wacławem IV, Husem i Kościołem czeskim. Jako pierwszy ksiądz czeski otwarcie poparł żądania reform utrakwistów po śmierci Husa w Konstancji w 1415. Był też pierwszym kapłanem, udzielającym wszystkim wiernym w swojej parafii komunii pod dwiema postaciami (chleba i wina). Jego poglądy w tym względzie stały się podstawą teologii husyckiej i były wzorem dla jednego z czterech Artykułów Praskich. Poglądy utrakwistów były z początku ostro zwalczane przez część husytów.