W nowym założeniu muzeum stawało się placówką o charakterze ponadregionalnym, kompleksowo podejmującym działania na rzecz poszukiwania, gromadzenia, eksponowania, badania i dokumentowania polskiego instrumentarium ludowego w szerokim i wieloaspektowym zakresie, w oparciu o przekonanie, że rodzimy folklor muzyczny pozostaje tradycją żywą i należy ukazywać jego interdyscyplinarne związki z wieloma obszarami szeroko rozumianej kultury. Zwrócono uwagę m.in. na organizację własnych, pogłębionych merytorycznie wystaw, podjęto działania badawcze i wydawnicze, rozwinięto prace edukacyjne. Wsparcie organizatora, współpraca z największymi placówkami muzealnymi w kraju oraz ogólnopolskimi mediami pozwoliły na przekształcenie instytucji w nowoczesną w warstwie merytorycznej i organizacyjnej. Muzeum w rzeczywistości stało się instytucją o charakterze ogólnopolskim, a unikatowa, wciąż wzbogacana, największa kolekcja ludowych instrumentów muzycznych w kraju, dzięki szerokiej akcji promocyjnej weszła do ogólnopolskiego, a także międzynarodowego obiegu.