Juliusz Tomasz Siwak (ur. 22 maja 1883 we Lwowie, zm. 25 stycznia 1956 w Krakowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Juliusz Siwak urodził się 22 maja 1883 roku we Lwowie, w rodzinie Józefa i Katarzyny z Maksymowskich. 18 sierpnia 1904 roku, jako ochotnik, wstąpił do cesarskiej i królewskiej armii. Służył w 20 Galicyjskim Pułku Piechoty, w którym zajmował kolejno stanowiska: dowódcy plutonu, adiutanta batalionu, dowódcy kompanii, dowódcy batalionu i kierownika grupy wyszkolenia. W 1918 roku został członkiem polskiej, patriotycznej organizacji „Wolność”, działającej w jego macierzystym pułku.
W listopadzie 1918 roku, po powrocie z frontu włoskiego, wstąpił do Wojska Polskiego w randze kapitana i tymczasowo dowodził 1 Pułkiem Strzelców Podhalańskich. 25 lipca 1920 roku, po powrocie z wyprawy na Kijów, objął dowództwo 3/V Baonu Wartowniczego w Cieszynie. 30 września 1920 roku został zatwierdzony, z dniem 1 kwietnia 1920 roku, w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w 19 Pułku Piechoty Odsieczy.