3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 71. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później dowodził batalionem w 55 Pułku Piechoty oraz zajmował stanowisko zastępcy dowódcy 61 Pułku Piechoty Wielkopolskiej. 31 marca 1924 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 39. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie pełnił służbę w dowództwie 15 Dywizji Piechoty w Bydgoszczy, pozostając oficerem nadetatowym 61 pp. W październiku 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Włocławek na okres sześciu miesięcy celem odbycia praktyki poborowej. W kwietniu 1928 roku przeniesiony został do Powiatowej Komendy Uzupełnień Grodno na stanowisko komendanta. Z dniem 31 grudnia 1928 roku przeniesiony został w stan spoczynku. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
Po zakończeniu II wojny światowej do końca swojego życia mieszkał w Krakowie przy ul.Szlak.