Budowa thumb|left|Samiec nosi dychotomicznie rozgałęziające się poroże Barasinga bagienna jest dużym jeleniowatym. Długość głowy i tułowia mieści się w zakresie 180–190 cm, czemu towarzyszy ogon długi na między 14 a 19 cm. Wysokość w kłębie wynosi między 120 a 135 cm u samców, wyższych od samic, u tych ostatnich zaś około 115 cm. Dorosły samiec waży zwykle od 170 do 200 kg, aczkolwiek może to być aż 270 kg. Lżejsza od niego samica waży od 140 do 150 kg, co czyni samca 30% cięższym od płci przeciwnej. Wymiary te czynią barasingę bagienną największym bagiennym jeleniowatym Indii i Nepalu.
Ciało zwierzęcia porasta futro barwy złotobrązowej do czerwonobrązowej na grzbiecie z białawą stroną brzuszną w okresie letnim, z widoczną ciemnobrązową pręgą. Zimą ma kolor szarawobrązowy. Młode są nakrapiane (podobnie jak u wielu innych gatunków jeleniowatych, choć nie u wszystkich). Uszy ma duże i zaokrąglone. Poroże ma rozdzielające się dychotomicznie w górnej 1/3, przy czym każde z tak powstałych odgałęzień ponownie dzieli się dychotomicznie. W efekcie tych podziałów po każdej stronie poroże samca tworzy 5 do 6 końcowych odgałęzień. Od tego też pochodzi nazwa zwyczajowa barasinga używana choćby po polsku i angielsku, a także niemiecku. Słowo to w języku hindi oznacza dwunastozakończony.