Alphonse Juin (ur. 16 grudnia 1888 w Annabie, zm. 27 stycznia 1967 w Paryżu) – marszałek Francji.

Alphonse Juin był jednym z dowódców francuskich podczas II wojny światowej. W latach 1951–1956 dowódca sił lądowych NATO w środkowej Europie.

Do II wojny światowej Urodził się w Annabie, w rodzinie żandarma. W 1912 ukończył słynną Szkołę wojskową Saint-Cyr. W 1914 został wysłany do Maroka.

Po wybuchu I wojny światowej został wysłany na front zachodni, gdzie w 1915 został poważnie ranny w prawą rękę. W wyniku odniesionej rany miał poważny niedowład prawej ręki. Od 1918 był członkiem francuskiej misji wojskowej w armii amerykańskiej. Od 1921 służył w wojskach kolonialnych w Tunezji, a następnie został ponownie wysłany do Maroka i walczył w wojnie o Rif.

W 1938 otrzymał awans na generała brygady, a w 1939 mianowano go dowódcą 15 Dywizji Zmotoryzowanej.