Od lipca 1928 był zastępcą dowódcy szwadronu, zaś od grudnia instruktorem w szwadronie szkolnym.
Od lipca 1929 był dowódcą I szwadronu w pułku. Od listopada 1929 do lutego 1931 odkomenderowano go do Samodzielnego Referatu Informacyjnego Dowództwa Okręgu Korpusu nr III w Grodnie. Po powrocie ponownie dowódca I szwadronu.
W sierpniu 1931 ukończył kurs dowódców szwadronów w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu i powrócił do 9 pułku strzelców konnych, gdzie powołano go na stanowisko adiutanta pułku. Od 1936 ponownie został dowódcą szwadronu. W 1937 zdobył mistrzostwo Podlaskiej Brygady Kawalerii w jeździe konnej.
Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939, będąc adiutantem 20 pułku ułanów Kresowej Brygady KawaleriiMuzeum Powstania Warszawskiego: ppłk Stanisław Błaszczak. 11 września był ranny w trakcie walk.
Od 1940 w konspiracji. Pełnił funkcję komendanta I Rejonu w Obwodzie I (rejon Śródmieścia) Armii Krajowej.
W powstaniu warszawskim dowódca Zgrupowania „Róg” na Starym Mieście. 8 sierpnia objął dowództwo nad obroną wschodniego odcinka Starego Miasta, następnie od 26 sierpnia – dowódca południowego odcinka obrony Starówki). Od 3 września dowódca obrony północnego Powiśla. Awansowany do stopnia podpułkownika. Od 20 września 1944 dowódca 36 pułku piechoty Legii Akademickiej AK.