Pełnię praw przyznano wyłącznie osobom, uznanym za czystej krwi Aryjczyków. W stosunku do żydowskich mischlingów stosowano pewne represje prawne, zaś osoby uznane za pełnej krwi Żyda zostały całkowicie wyłączone spod prawa poprzez odebranie im prawa do posiadania obywatelstwa niemieckiego. Mischling mający żydowskiego współmałżonka (lub należący do gminy żydowskiej) miał być traktowany prawnie tak, jak Żyd. Żydzi mogli zawierać związki małżeńskie tylko z innymi Żydami lub żydowskimi mischlingami I stopnia, zaś jeśli osoba będąca żydowskim mischlingiem II stopnia (ćwierćkrwi Żydem) chciała w pewien sposób poprawić swój status, musiała wstąpić w związek małżeński z osobą będącą Aryjczykiem (co w praktyce w związku z obowiązywaniem ówczesnych przepisów rasowych oraz nieustannej nagonki antysemickiej nie było łatwe do zrealizowania).
17 sierpnia 1938 roku uchwalono ustawy, które nakazywały niemieckim Żydom dodawanie w oficjalnych dokumentach przed swoim oficjalnym imieniem żydowskiego imienia „Izrael” (w przypadku mężczyzn) oraz „Sara” (w przypadku kobiet).