mały|Pokrój mały|Kwiatostan mały|Liść mały|Nasiona Bylica piołun, piołun, psia ruta, absynt, wermut, bielica piołun, bilica piołunEugeniusz Kuźniewski, Janina Augustyn-Puziewicz Przewodnik ziołolecznictwa ludowego, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa-Wrocław (wydanie II uzupełnione) 1986, s. 33. (Artemisia absinthium L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). Współcześnie szeroko rozprzestrzeniony na świecie, ale pierwotnie rodzimy w rejonie Morza Śródziemnego oraz zachodniej i środkowej Azji. W Polsce jest pospolity z wyjątkiem obszarów górskich. We florze Polski ma status archeofitu.
Morfologia Łodyga Bruzdkowana, z czasem jej nasada drewnieje, silnie rozkrzewiona, tworząca kępy, dorasta od 0,6 do 1,1 m wysokości. Łodyga i liście mają srebrno-szare, filcowate owłosienie. Część łodygi w obrębie kwiatostanu jest zielonawoszara, owłosiona, o średnicy do i ma zwykle 5 spłaszczonych, podłużnych bruzd. Roślina wytwarza krótkie, płytkie podziemne kłącza i nad ziemią krótkie rozłogi. Korzeń Prosty i gruby. Liście Szarawe lub zielonawe liście są gęsto, obustronnie filcowato owłosione. Liście odziomkowe mają długie ogonki i trójkątną lub owalną dwu- lub trzykrotnie pierzastosieczną blaszkę o lancetowatych, całobrzegich, tępych lub zaostrzonych odcinkach.